Na het LAN, het WAN en SAN hebben we nu het BAN. Het Body Area Network is het volgende domein voor de ICT in de Zorg. De techniek is er. De vraag zal toenemen omdat we steeds meer gebruik maken van mobiele communicatie en door de extramurale zorgontwikkeling. De ICT manager moet iets met BAN. Maar wat?

Het Body Netwerk Area (BAN) staat voor alle techniek die een individuele persoon bij zich kan hebben. Dat kan een smartphone zijn dat gebruik kan worden voor locatiebepaling. We kennen al langer allerlei systemen voor alarmering in de vorm van polsbandjes en koorden. De nieuwste en de meest spannende ontwikkelingen zijn natuurlijk allerlei soorten sensoren voor bloeddruk, hart etc. Deze kunnen op afstand en soms preventief informatie genereren die behulpzaam is bij de verpleging en/of verzorging. Het kan een permanente monitoring geven en gegevens voor analyse loggen.

De acceptatie door patiënten en/of cliënten wordt laagdrempeliger doordat (bijna) iedereen wel een vorm van mobiele communicatie gebruikt. Het zal wel zo zijn dat de gebruiker hogere eisen stelt aan de betrouwbaarheid en beschikbaarheid als het om zijn of haar gezondheid gaat. Dit vraagt aandacht. Dat geldt ook voor de mogelijke schadelijke invloed op het lichaam van teveel mobiele communicatie. Vaak zijn het ‘broodje aap verhalen’ maar het vraagt wel om aandacht omdat het weerstand voor het gebruik oplevert.

Een belangrijke aanjager voor het gebruik is de druk om zolang mogelijk de cliënt en/of patiënt in de goedkopere thuissituatie te verplegen c.q. te verzorgen. Het gebruik van allerlei teletechnologie maakt dit medemogelijk. De ICT manager kan aan de bak.

Dat is puzzelen.

Let’s talk.

Fons Borm

Telecommunicatievoorzieningen gaan vaak over bereikbaar zijn op elk moment, op elke plaats en op elke manier. In de zorg is hierbij een belangrijk aspect dat dit nodig is in het kader van alarmering. Dit vraagt specifieke aandacht. Welke?

In de zorg staat de zorgvraag van de patiënt of cliënt centraal. Afhankelijk van de zorgsector is deze vraag ietwat verschillend. Een algemeen ziekenhuis is anders dan een instelling voor cliënten met een beperking. De grootst gemene deler is wel dat er oproepen zijn die spoedeisend zijn en waarbij de telecommunicatievoorzieningen cruciaal zijn. De soorten oproepen zijn legio. Deze variëren van verpleegoproepen, sociale alarmering, brandmeldingen, BHV meldingen, persoonsbeveiliging, frontoffice, afsprakenbalies, secretariaten, maatschappen, telefonistes en storingen van (medisch) technische apparatuur.

De bedrijfsvoering vraagt bij de inrichting dat wordt vastgesteld wat de doelstellingen zijn, de bekwaamheden en bevoegdheden van medewerkers moeten zijn, hoe de actualisatie wordt geregeld, welke werkomgeving nodig is, de criteria voor inkoop en de documentatie c.q. besturing is geregeld. De inrichting voor alarmering heeft betrekking op al deze facetten.

Dat is puzzelen.

Let’s talk

Fons Borm

De telecommunicatie infrastructuur bij een organisatie of instelling in de zorgsector is complex geworden.  De verantwoordelijkheid is in toenemende mate verschoven van de afdeling Vastgoed en/of Technische Dienst naar ICT.  Immers alles wordt software en praat IP.  De affiniteit bij ICT met telecommunicatie en domotica is echter beperkt. Wat te doen?

De concurrentie in de zorg dwingt ziekenhuizen, instellingen voor gehandicaptenzorg, GGZ etc om na te denken over hun dienstverlening. Hierbij wordt de patiënt of cliënt centraal gesteld. De afdeling ICT is aan haar stand verplicht een bijdrage te leveren aan deze discussie.  Wat is onze bijdrage?
Voor telecommunicatie en domotica is dat niet altijd eenvoudig. Er is sprake van een cultuuruitdaging: een vertaling vanuit het zorgproces naar eisen en wensen is lastig voor de medewerkers (technologie komt van ‘Mars’). De keuze mogelijkheden zijn legio (mobiel invullen door DECT, IP-DECT, WiFi, private GSM of public GSM met indoor versterking). Alles moet met elkaar gekoppeld worden (telefonie, persoonalarmering, brandmeldingen, verpleegoproepsystemen, sociale alarmering, zorgcentrales, BHV, telefonistes en secretariaat, call centrum of afsprakenpoli etc). De Business Case maken om méér aan telecommunicatie en domotica is niet eenvoudig (de kosten wel, de baten niet).

Auditel heeft een referentie architectuur voor telecommunicatie en domotica ontwikkeld op basis van uitgevoerde projecten. Op basis van deze referentie architectuur is snel een volledige inventarisatie te maken voor een specifieke situatie.  Met overzicht voor het totaal kunnen dan op deelgebieden de juiste keuzes worden gemaakt.

Het is even puzzelen.

Let’s talk.

Fons Borm