Een gedeelte van de jaarlijkse kosten voor ICT en Telecommunicatie wordt besteed aan de inkoop van diensten. Zijn deze diensten meetbaar te maken?

 

Jaarlijks worden grote bedragen ingekocht voor ICT diensten voor projectmanagement, consultancy en opleidingen.  De vanzelfsprekendheid van de inhuur is een beetje voorbij. De economische crisis dwingt elke organisatie kritisch te kijken naar de vermijdbare kosten. Inhuur is één van deze posten. Niet zelden heeft de afdeling Inkoop de kans gezien om de inhuur van deze ICT Diensten naar zich toe te trekken.  Het gevaar is dan groot dan de enige Kritische Prestatie Indicator (KPI) de prijs per uur is. Dat is niet de goede weg!

De inkoop van ICT diensten dwingt de organisatie na te denken over de algemene eisen aan de aanbieder en na te denken over de specifieke inhoud van de opdracht waarvoor inhuur nodig.  De algemene eisen aan de aanbieder kunnen o.a. betrekking hebben op het terrein van juridische zaken, financiële zekerheden,  vakbekwaamheid en de wijze van klantcontact.  De eisen aan de specifieke inhoud van de opdracht kunnen o.a.  zijn: welke specifieke functie (liefst gestandaardiseerd) wordt gevraagd, welke opleiding is nodig, welke ervaring is nodig, welke kwaliteitsborging wordt gevraagd, welke middelen worden ingezet, welke innovatie wordt aangeboden tegen welke prijs.  

Deze KPI’s zijn voornamelijk gerelateerd aan de input kant. Lastiger wordt het om KPI’s  op te stellen die aan de output kant zitten. Wat is eindproduct?  Wat is het effect op het primaire proces? Is er sprake van een gezamenlijke deling van kosten, risico’s en opbrengsten? Kan er sprake zijn van bonus/malus regeling? Of is de tevredenheid van de opdrachtgever aan het einde van de opdracht voldoende? Hoe voorkom je no cure, yes pay.

Dat is puzzelen.

Let’s talk.

Fons Borm