De consumerization van de zakelijke omgeving dwingt organisaties in toenemende mate medewerkers ‘een mobiel van de zaak’ te geven. Hoe ziet die business case er uit? Wordt het duurder of kan het goedkoper?

 

De kosten voor telecommunicatie zijn de afgelopen jaren sluipenderwijs fors gestegen. Dit komt vooral door de niet te stoppen groei van het gebruik van mobiele telefonie en smartphones. Medewerkers krijgen op deze manier vaak twee toestellen, nl. een bestaand vast toestel en een nieuw mobiel. De wildgroei is niet altijd duidelijk omdat budgetten voor de traditionele telefonie bij ICT zit. De kosten voor smartphones worden soms gedragen door de lijnafdelingen. Welke manager durft nee te zeggen? In de vaste telefonie omgeving werden gebruikers nog gelimiteerd in gebruik door de toepassing van beheerfunctionaliteit zoals Class of Service en/of Class of Restriction. Binnen mobiel is de norm ´alles staat open ….´.

Dit is niet houdbaar en het kan beter. De organisatie zal opnieuw een ontwerp moeten maken voor de inrichting van telefonische bereikbaarheid. Het ontwerp moet gericht zijn om een gezamenlijk platform voor vast en mobiel. Het uitgangspunt is de functionaliteit zoveel mogelijk uniform te houden ongeacht vast of mobiel toestel. In de praktijk zal dit betekenen een forse sanering in het domein van vaste telefonie en een forse stijging in de mobiele telefonie.

Hierdoor ontstaat besparingspotentieel o.a. op de configuratie van de telefoniecentrale c.q. server,onderhoud en beheer en verkeerskosten. Daar staan wel kosten tegenover. De kosten voor smartphones liggen hoger dan een vast toestel door de relatief korte afschrijftermijn en de kosten voor verkeer kunnen hoog zijn door ontbreken van Class of Restriction. De keuzevrijheid van medewerkers dient in redelijkheid en billijkheid in evenwicht gebracht te worden met de belangen van de organisatie om deze als een beheerde dienst te kunnen leveren.

Dat is puzzelen.

Let´s talk.

Fons Borm