De introductie van IP in de telecom wereld is vaak voorgesteld als een ontwikkeling van convergentie. Alles groeit naar elkaar toe. De praktijk blijkt dat beeld niet te kloppen. Er is dan meer sprake van wildgroei en spaghetti. Is er dan sprake van divergentie?

De ICT manager is verantwoordelijk voor telecom. Hij/zij denkt door de IP gebaseerde telecom oplossingen telecom makkelijk te kunnen integreren in de bestaande IT omgeving. Kostenreducties door schaalvoordelen lachen hem/haar tegemoet, is de gedachte. Immers ALL IP. Dit is voor een gedeelte in de praktijk waar.

Om een goed beeld te krijgen waar de schaalvoordelen liggen is het goed de verschillende domeinen van een ICT huishouding te onderscheiden in termen van MER/SER, WAN/LAN, servers, clients, applicaties etc. Als we naar de verschillende domeinen kijken dan is ALL IP bijna te realiseren voor het MER/SER en WAN/LAN domeinen. De ruimtes voor telecom kunnen gesaneerd worden door het gebruik van een gezamenlijke MER/SER ruimtes. Spraak kan over een voice ready WAN/LAN netwerk (behalve voor meeste modemverkeer).

Aan de server zijde zien we juist een divergentie. De IP oplossingen vragen nog vaak hun eigen hardware. De IP oplossingen bestaan weer uit verschillende applicaties voor spraak, voicemail, beheer, call centers, unified communication etc. Aan de client zijde is er een explosie aan typen hardware van traditionele vaste telefoons tot softphones en PDA’s.

Er is dus sprake van convergentie en divergentie. Een juist Telecom Beleid is nodig om hierin de keuzes te maken.

Dat is puzzelen.

Let’s talk.

Fons Borm